Blog

  • Aspiryna a astma

    U około 10 proc. dorosłych chorych na astmę oskrzelową po podaniu aspiryny lub innych niesterydowych leków przeciwzapalnych występuje skurcz oskrzeli i duszność; mówi się wtedy o tzw. astmie aspirynowej. Jej rozpoznanie opiera się na doustnych próbach prowokacyjnych z podawaniem wzrastających dawek aspiryny. Ostatnio także wykonuje się próby wziewne z użyciem acetylosalicylanu lizyny, preparatu firmy Bayer o nazwie Aspisol.

    U chorych z tego rodzaju astmą stwierdza się często obecność polipów w nosie; skarżą się oni nieraz na migrenowe lub niemigrenowe bóle głowy.

    Ludzie z tego typu astmą powinni unikać aspiryny i innych leków przeciwbólowych oraz zapoznać się z listą leków, których należy unikać, aby niepotrzebnie nie narażać się na napady duszności i wystąpienie całego zespołu chorobowego wymagającego leczenia specjalistycznego.

    W Polsce niektóre ośrodki lecznicze prowadzą odczulanie tego typu nadwrażliwości na aspirynę.

    (more…)

  • A kiedy mnie jeszcze nie ma…

    Okres oczekiwania na dziecko jest różny dla każdego rodzica, niestety jest również zależny od tego czy jest to ciąża planowana czy też jest ona e
    (more…)

  • Lęki u dziecka

    Opiekunowie dostrzegając lęki dziecka powinni uświadomić sobie, że są onenaturalnym elementem rozwoju i często pojawiaj
    (more…)

  • O roli zabawek i zabaw dla psychorozwoju dziecka

    W trakcie rozwoju psychofizycznego dziecka, ogromną rolę odgrywa stymulacja intelektualna dziecka. W tej kwestii ważne miejsce zajmują opiekunowie oraz środowisko, w którym dziecko przebywa. Rola zabawek i zabaw organizowanych dziecku jest tu jednak kluczowa.

    Rynek jest obecnie zalewany przez zabawki stymulujące rozwój dziecka, ale tak naprawdę dla procesu psychorozwoju dziecka ważna jest przede wszystkim uwaga, którą należy dziecku poświęcić oraz swoboda, na którą trzeba mu pozwolić, by samo odkrywało otaczający go świat.

    Rozmowa, mówienie i śpiewanie pozwala dziecku nauczyć się dźwięku oraz rozróżniania intonacji i akcentów. Dziecko wie, że w ten sposób chce mu coś przekazać i samo z wielkim zapałem zaczyna na swój sposób opowiadać o swoim malutkim świecie.

    Istotniejszą rolę rozmowa odgrywa w procesie nauki, kiedy to dziecko poznaje rzeczy i przypisane im nazwy. W tym miejscu jest ukryta jednak pułapka: dziecko nazywa przedmiot lub czynność w ?swoim" języku, a w 99% opiekunowie powtarzają za nim te określenie, gdy chcą mu np. poczytać to mówią, że będzie ?badećka" a nie ?bajeczka". To nie jest dobre, ponieważ jest to język dziecka, a nie ten, który powinno ono opanować. Dlatego też należy pozwalać dzieciom mówić jak potrafią i chwalić każdy ich postęp, jednakże sami opiekunowie powinni wysławiać się w sposób prawidłowy.

    Powinno się również pozwalać dzieciom na kreatywność podczas zabawy. Jeśli dziecko chce toczyć po podłodze wałek do ciasta, należy mu na to pozwolić. Piankowy wałeczek może nie dawać takich możliwości, jakie dziecko widziało w drewnianym wałku. Wiadomo, że niebezpieczne przedmioty nie mogą służyć dziecku za zabawkę, ale jeśli chce mu się odebrać ten obiekt, lub odciągnąć go od groźnej zabawy, to należy albo wytłumaczyć, że jest to niebezpieczne, albo znaleźć mu inny obiekt zainteresowań. Metoda, jaką się wybierze dla rozwiązania tego problemu, jest uzależniona od wieku dziecka oraz stopnia jego rozwoju intelektualnego.

    Z zabawek, jakie są polecane przez producentów, godne polecenia są różnokształtne klocki, które wkłada się do pojemniczka przez dopasowane otworki, różnego typu tablice do rysowania, jak również zwykłe kartki, po których dziecko może rysować i malować, gdy tylko nauczy się trzymać kredkę/pędzel.

    W prawidłowym rozwoju potrzebny jest również kontakt z innymi dziećmi, które tak naprawdę potrafią wzajemnie uczyć się, pomagać sobie i wzajemnie stymulować się do dalszego rozwoju, pozytywnie bądź negatywnie.

    Książki i opowiadanie bajek to elementy wspomagające w dużym stopniu rozwój. Pomagają dziecku rozwinąć wyobraźnię, słownictwo oraz w późniejszym czasie rozwinąć się literacko. Czytanie, zwłaszcza przed snem, ma też wpływ na zacieśnienie więzi miedzy opiekunem a dzieckiem.

    W rozwoju fizycznym wspaniałym stymulatorem jest basen, który rozwija mięśnie, poprawia motorykę, uczy koordynacji oraz działa na postawę. Chodzenie z dzieckiem na basen uczy większej odpowiedzialności oraz zacieśnia więź, a najważniejsze jest to, że rozwija w dziecku poczucie bezpieczeństwa i zaufania do opiekuna, który mu towarzyszy w tych wyprawach. Z tego właśnie powodu zaleca się, by eskapady na pływalnie odbywały się zawsze z tym samym opiekunem. Jeden i ten sam opiekun to gwarant dla dziecka, ale również i dla dorosłych, ponieważ ta osoba wie, co dziecko może zrobić i zna jego zachowanie na basenie.

    Co oprócz zabawek

    Stymulacja rozwoju psychofizycznego dziecka jest ważnym elementem kształtowania się postawy społecznej dziecka, jak również wykształcenia i nabycia umiejętności, które później dziecko będzie w sobie rozwijało. Nie potrzeba do tego specjalnych zabawek a jedynie dużo miłości, cierpliwości i chęci współpracy z dzieckiem.

    Warto pamiętać, że nastawienie psychiczne i stan emocjonalny opiekunów mają diametralny wpływ na rozwój dziecka, dlatego jeśli ktoś umrze należy podzielić się z dzieckiem swoim żalem, ale jeśli ktoś wywołuje agresję nie wolno ani dzielić się z dzieckiem swoimi emocjami, ani ich na nim wyładowywać. Dziecko jest bystrym obserwatorem i samo domyśli się, że coś się stało i wtedy należy przyjąć jego pociechę.

    Środowisko ma wpływ na dziecko już od momentu jego rozwoju w macicy. Dlatego też należy stworzyć dziecku zawsze przyjazne warunki rozwoju. Metoda wychowawcza, jaką obiorą opiekunowie, powinna być oparta na miłości i kontrolowanej swobodzie dla ciekawości dziecka – ta swoboda to możliwość wybrania drogi do raczkowania i kontrola polegająca na usunięciu przeszkód z tej drogi, którymi dziecko mogłoby coś sobie zrobić. Czasem przytulenie jest najlepszym impulsem dla rozwoju, dlatego nie wolno szczędzić dziecku czułości i pozwolić, by jego dzieciństwo było naprawdę najpiękniejszym okresem.

    Joanna Skłodowska

    (more…)

  • W co się bawić z niemowlęciem?

    Takie pytanie zadają
    często opiekunowie, którzy nie wiedzą jak można zająć się niemowlęciem, które
    nie ma ukończonego roku. Często instynktownie wybierają rodzaj zabawy z
    dzieckiem i jest to właściwe, ponieważ właśnie podczas zabawy dziecko rozwija
    się najaktywniej i najszybciej.

    W poniższej serii artykułów przedstawione zostały przykładowe
    zabawy na każdy miesiąć naszego dziecka (patrz: Zobacz również). Są to zabawy wspomagające rozwój dziecka, dostosowane do aktualnego,
    schematycznego wieku i możliwości przez niego zdeterminowanych. Należy ciągle pamiętać
    o indywidualnym toku rozwoju fizycznego dziecka, i to do danej, konkretnej
    jednostki należy dostosowywać rodzaj zabawy.

    Nim jednak odpowiemy sobie na pytanie "w co się bawić?", powiedzmy najpierw:

    Jak się bawić

    Warto pamiętać, że sposób zabawy powinno się dostosować do nastroju dziecka: gdy jest
    pogodne, wtedy ucieszą go zabawy żywiołowe, natomiast, kiedy jest zmęczone
    energiczne zabawy mogą jedynie frustrować i budzić w nim lęki – wtedy lepszym
    rozwiązaniem jest przytulenie dziecka, co również jest formą zabawy,
    zacieśnienia więzi i przekazaniem sobie ciepła.

    Wybierając zabawę należy także przystosować się do tempa dziecka – trzeba
    czekać cierpliwie na jego ruch, ponieważ zniecierpliwienie i szybkie
    powtarzanie ruchu, na który miał odpowiedzieć powoduje, że dziecko traci ?swoją
    kolej" podczas zabawy.

    Zabawki trzeba wprowadzać stopniowo, ponieważ dziecko lubi rzeczy znane,
    z którymi wie jak się obchodzić. Rys nowości jest jednak potrzebny, by wzbudzać
    ciekawość i stymulować.

    (more…)

  • Zabawy w 1 miesiącu.

    Oto czynności, które możemy robić przy dziecku w pierwszym miesiącu:

    • Mówienie.
    • Nucenie.
    • Śpiewanie.
    • Piszczenie gumowymi zabawkami.
    • Delikatne grzechotanie grzechotką.
    • Spokojna muzyka.

    Wymienione czynności można wykonywać także, gdy nie jest się bezpośrednio przy
    dziecku. Ma ono wówczas poczucie, że opiekun wciąż jest gdzieś blisko i czuje
    się dzięki temu spokojne. Dźwięki, którymi chce się wypełnić świat dziecka, nie mogą być
    zbyt głośne, ponieważ takie nie zainteresują go, a jedynie wystraszą.

    Poza dźwiękami istotne są
    także barwy, z którymi należy malucha oswajać. Mogą to być kolorowe plansze na
    ścianach lub zabawki zawieszone nad głową (najlepiej, gdy się poruszają)

     

     

    (more…)

  • Zabawy – miesiąc 2.

    W tym wieku z dzieckiem można nawiązać kontakt,
    jest to moment, w którym dziecko uczy się rozpoznawać twarz opiekuna.

    Miłym
    sposobem na zainteresowanie dziecka jest robienie do niego śmiesznych min, jak
    również naśladowanie jego mimiki. Kiedy dziecko zacznie wydawać dźwięki trzeba
    naśladować je, odpowiadać na jego gaworzenie i prowadzić z nim dialog w jego
    własnym języku.

    Natomiast
    w ramach relaksu można wziąć z dzieckiem kąpiel, przytulać go wtedy i kołysać w
    wodzie np. śpiewając mu. Zdecydowanie umacnia to więź i zwiększa poczucie
    bezpieczeństwa.

    (more…)

  • Zabawy – miesiąc 3.

    Pojawia się odruch badawczy i obserwacyjny.
    Dziecko zaczyna reagować na powodzenia i niepowodzenia, jest to moment
    konkretyzacji i pierwotnego podziału na to, co dobre i złe w oczach dziecka.

    Istotna
    jest wciąż rozmowa odbywająca się w języku dziecka, która powinna być coraz
    częstsza i odbywać się ?twarzą w twarz", by dziecko widziało i obserwowało
    mimikę opiekuna a także mogło go dotykać.

    Równie ważny czynnikiem rozwoju jest koordynacja, dlatego też w tym okresie polecana jest
    taka oto zabawa:

    Należy usiąść z
    dzieckiem w ramionach w fotelu. Unieść palec w górę i zataczać nim kółka,
    udając brzęczenie pszczoły. ?Pszczółkę" w pewnym momencie sadza się na policzku
    dziecka i delikatnie łaskocze. Zabawę powtarza się kilkakrotnie, aby dziecko
    mogło wodzić oczami za palcem opiekuna.

    (more…)

  • Zabawy – 4 miesiąc.

    Dziecko odkrywa w tym wieku swoje ciało, widzianą zabawkę
    próbuje chwycić tak długo jak zdoła. Wtedy można zaobserwować jak chętnie
    dziecko bawi się swoim ciałem, leżąc na plecach często wymachuje nóżkami tak
    jakby jechało na rowerku i rączkami – klaszcząc jeszcze dość niewprawnie. Tu
    pojawia się zadanie dla opiekuna, który podczas takiego machania nóżkami może
    zacząć zginać je dziecku na przemian i delikatnie przyciskać do brzuszka.
    Podczas ruszania rączkami może natomiast klaskać razem z dzieckiem jego
    rączkami lub dmuchać na dłonie ciepłym i zimnym powietrzem na przemian.

    Dotyk
    jest równie istotny, dlatego należy pozwolić dziecku głaskać policzki, nosy i
    oczy otaczających go osób. Dziecko w ten sposób poznaje otoczenie i ma okazje
    poczuć różnorodne wrażenia dotykowe, np. gładki, kobiecy policzek a po nim
    szorstki lub z zarostem policzek mężczyzny.

    (more…)

  • Zabawy – miesiąc 5.

    Ten okres jest najlepszym momentem do pokazania
    dziecku specyfiki dźwięku i ruchu przedmiotów. Należy wykazać się dużą
    cierpliwością, ponieważ może się okazać, że któraś z zabaw tak spodoba się
    dziecku, że nie będzie chciało kończyć.

                Na
    tym etapie proponowane są takie zabawy: 

    1. Należy
      przygotować kilka małych, przezroczystych butelek. Do jednej można wsypać
      kilka ziarenek kawy, do drugiej fasoli, do trzeciej kolorowe koraliki a do
      kolejnej można wlać trochę zabarwionej wody. Podczas zabawy pokazuje się
      dziecku jak grzechoczą ziarna, w jakim tempie mogą przesuwać się koraliki
      i jak przelewa się zabarwiona woda.

    TRZEBA PAMIĘTAĆ, ŻE TAKIMI ZABAWKAMI DZIECKO
    MOŻE BAWIĆ SIĘ TYLKO W OBECNOŚCI OPIEKUNA.

    1. Można grać
      dziecku różne dźwięki na instrumentach lub puszczać spokojną muzykę w rytmie,
      w którym tańczyć będą przed oczami dziecka kolorowe misie.
    2. Kiedy dziecko
      leży w łóżeczku można powoli zbliżać pluszowego misia, mówiąc
      ?tajemniczo": Idzie, idzie miś do Marty…i…przyszedł" – w tym momencie
      pozwala się dziecku na złapanie misia. Istnieje prawdopodobieństwo na to,
      że tę zabawę trzeba będzie powtórzyć kilka razy, ponieważ tak się ona
      dziecku spodoba.

    (more…)