Blog

Prostata, inaczej gruczoł krokowy albo stercz, wielkością przypomina owoc

kasztana. W organizmie mężczyzny jest narządem produkującym jeden ze składników

nasienia: płyn zawierający glukozę. Przerost gruczołu to choroba dotykająca

mężczyzn już po 40 roku życia, jednak najczęściej jest problemem mężczyzn po

przekroczeniu pięćdziesiątki.

[[OPENX]]

Dokładna przyczyna schorzenia nie jest poznana.

Zwiększona produkcja hormonów męskich, jak i naturalne procesy starzenia się

organizmu, mają wpływ na wystąpienie tego typu zmian. Liczba komórek w

prostacie ulega zwiększeniu, powodując tym samym powiększenie się gruczołu

krokowego. Chory zaczyna mieć problemy w początkowej lub końcowej fazie

oddawania moczu (wyciekają jedynie kropelki), strumień moczu jest słaby, chęć

oddawania go nasila się w nocy. Dodatkowo mężczyzna ma uczucie, że pęcherz nie

został opróżniony. Czasami w wyniku zatrzymania moczu pojawić się mogą silne

bóle w okolicach brzucha.

Jeśli komórki powodujące przerost nie są nowotworowymi mamy

do czynienia z tzw. łagodnym rozrostem stercza. U chorego, który nie podda się

leczeniu, objawy będą się nasilać. Zalegający w pęcherzu mocz sprzyja rozwojowi

infekcji, stanom zapalnym i tworzeniu złogów (kamieni) w drogach moczowych. Pojawia się także

dyskomfort z powodu nietrzymania moczu lub konieczność częstego oddawania moczu w nocy.

(more…)

Torbiel jest pojawiającą się nieprawidłowo przestrzenią w

organizmie, składającą się z jednej lub większej liczby komór wypełnionych płynem lub

substancją o konsystencji galarety. Zwykle jest postacią łagodnego nowotworu,

czyli dającego duże szanse wyleczenia i nie powodującego przerzutów.

[[OPENX]]

Zdarza się,

że ma charakter złośliwy, dający przerzuty i określany jest wówczas jako rak np.

jajnika. Najczęściej zmiany takie umiejscawiają się w okolicach jajnika, prawie

nigdy w jajowodzie.

Jedną z przyczyn tworzenia się torbieli są zaburzenia

hormonalne. Podczas prawidłowego cyklu miesiączkowego w jajniku dojrzewa

pęcherzyk (tzw. pęcherzyk Graffa) a w nim komórka jajowa. Przed jajeczkowaniem pęcherzyk

pęka a z niego wydobywa się komórka jajowa. W zaburzeniach hormonalnych

pęcherzyk może nie pęknąć. W takim przypadku może cały czas wzrastać w miejscu,

w którym się znajduję i wypełnić się płynem doprowadzając do powstania

torbieli. Podobnie po pojawieniu się komórki jajowej w jajniku ciałko żółte (przekształcony pęcherzyk Graffa) może nie zniknąć, lecz zacząć wypełniać się

płynem.

Małe torbiele nie wywołują raczej żadnych dolegliwości.

Większe mogą powodować ból w dolnej części brzucha, zwykle tylko po jednej

stronie. Omdlenia, wszelkie zaburzenia cyklu miesiączkowego, krwawienia i

plamienia między miesiączkami wskazywać mogą m.in. na torbiele jajników.

(more…)

Impotencja to
niemożność osiągnięcia i utrzymania wystarczającej erekcji, a w konsekwencji
niemożność odbycia pełnego stosunku płcioweg
(more…)

Pigułki

Doustne
tabletki hormonalne zapewniają 99,9 proc. skuteczność w zapobieganiu ciąży,
oczywiście jeśli są właściwie stosowane. Jednocześnie należy pamiętać, że
tabletka nie chronią przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, na przykład
przed wirusem HIV.

Skuteczność
tej metody jest uzależniona od systematycznego stosowania. Wystarczy, że
kobieta pominie choćby jedną pigułkę w ciągu cyklu, a będzie prawie trzykrotnie
bardziej narażona na niepożądaną ciążę w porównaniu z kobietami, które
przyjmują pigułki regularnie. Niestety, jak wskazują badania, kobiety często
zapominają o regularnym zażywaniu tabletek. Z tego powodu coraz częściej
stosuje się sposoby na przypominanie: popularność zyskuje ?Przypominajaka" – dźwiękowa
karta, która pomaga pamiętać o codziennym zażywaniu pigułek. Często też kobiety
decydują się na zamianę tabletek na plastry hormonalne, które wymagają znacznie
mniejszej samodyscypliny.

Antykoncepcja
hormonalna jest dostępna jedynie na receptę, po konsultacji z lekarzem. Warto
pamiętać, że nie zawsze ginekolog musi przepisywać recepty, równie dobrze można
udać się do lekarza rodzinnego. Oczywiście jeśli dopiero decydujemy się na
antykoncepcję hormonalną, wizyta u ginekologa jest niezbędna. Rozmowa z
lekarzem oraz badanie ginekologiczne ma na celu wykluczenie poważniejszych
schorzeń ginekologicznych. Na podstawie badań i rozmowy lekarz może zdecydować,
który z środków zaproponować. Ponieważ nigdy nie wiadomo, jak dany organizm
zareaguje na daną pigułkę, lekarz przy pierwszym razie zazwyczaj zapisuje
jedynie jedno opakowanie i zaleca zgłoszenie się po miesiącu. Pozwala to
ocenić, czy dana pigułka nie wywołuje niepożądanych objawów. U niektórych kobiet
pigułki mogą wywoływać np. nudności, plamienia, ból i obrzęk piersi, bóle głowy,
wymioty, złe samopoczucie. Wówczas albo kontynuuje się środek albo zmienia się
preparat na inny. Zależy to od stopnia nasilenia tych objawów: u wielu kobiet
po ok. 2 miesiącach mijają wszelkie początkowe dolegliwości. Jest to związane
ze zwiększaniem się tolerancji organizmu wobec leku.

Jeśli
decydujemy się na pigułki antykoncepcyjne, powinniśmy zawsze dokładnie
przeczytać ulotkę dołączoną do środka. Szczególną uwagę należy zwrócić na to, z
czym nie należy łączyć danego środku antykoncepcyjnego (np. inne leki).

Rodzaje pigułek

Większość
pigułek antykoncepcyjnych zawiera dwa hormony: estrogen i progestagen. Są to
hormony podobne do tych, które produkuje organizm. Dostarczenie ich przez
pigułkę w nietypowym dla organizmu momencie cyklu powoduje zablokowanie
naturalnego ich wytwarzania, a w konsekwencji blokuje naturalny cykl
fizjologiczny, w tym owulację. Antykoncepcyjne tabletki różnią się od siebie zawartością
hormonów w poszczególnych tabletkach tego samego opakowania i na tej podstawie
wyróżnia się ich różne typy.

Tabletki jednofazowe: wszystkie tabletki w opakowaniu zawierają
identyczną ilość hormonów.

Tabletki dwufazowe: opakowanie zawiera dwie serie tabletek, które
różnią się od siebie zawartością hormonów. Pierwsza zawiera same estrogeny
(czasem łącznie z niewielką ilością progestagenów), druga zaś, jak w
jednofazowych tabletkach, estrogeny i progestageny.

Tabletki trójfazowe: w opakowaniu są trzy rodzaje tabletek o różnej
zawartości hormonów.

Początkowo
istniały jedynie tabletki jednofazowe. Z czasem zaczęto jednak produkować
tabletki z mniejsza zawartością hormonów, żeby zmniejszyć efekty uboczne
antykoncepcji hormonalnej. Stąd właśnie pojawienie się tabletek dwu- a nawet
trójfazowych. Manipulacja dawką hormonów polegająca na dostarczaniu różnych
dawek hormonów w różnych momentach miesiąca, miała w tym przypadku na celu
lepsze dopasowanie dawki hormonów i spowodowanie, by w rezultacie trafiało ich
mniej do organizmu.

Podstawową
wadą pigułek dwu- i trójfazowych jest konieczność właściwego stosowania i duże
prawdopodobieństwo błędu pacjentek. Jak pokazują badania, często kobiety mylą
tabletki z różnych faz. Poza tym, część kobiet źle toleruje tego typu wahania
poziomu hormonów.

Innego rodzaju
pigułkami są tzw. minipigułki. Zawierają one tylko jeden hormon: progestagen. Ponieważ
jest go bardzo mało, u kobiet stosujących go występuje owulacja. Minipigułki
zapobiegają jednak ciąży w inny sposób: uniemożliwiają one zapłodnienie poprzez
zagęszczenie śluzu szyjkowego oraz oddziałują na wyściełającą macice śluzówkę tak,
że zapłodniona komórka jajowa nie mogłaby się w niej zagnieździć.

O stosowaniu

Jedno
opakowanie starcza na 3 tygodnie (21 dni). Każdego dnia połyka się jedną
tabletkę. Po skończeniu opakowania robi się 7 dni przerwy, w czasie której
występują krwawienia. Potem znów powtarza się cały cykl (3+1 tyd.)
rozpoczynając nowe opakowanie. Tabletki zaczynamy zażywać pierwszego dnia
miesiączki. Przez to pierwszy cykl z tabletką staje się krótszy niż inne, ponieważ
krwawienie następuje już po nieco ponad 2 tygodniach od zakończeniu
poprzedniego. Od następnego cyklu wszystko wraca jednak do normy: krwawienie
znów następuje po 21 dniach.

Tabletkę
należy połykać każdego dnia, o tej samej porze. Bardzo ważne jest, jeśli
pigułka ma być skuteczna, żeby nie robić przerwy między opakowaniami dłuższej
niż 7 dni.

 

(more…)

Progesteron i estrogen to naturalne
hormony regulujące cały cykl miesięczny u kobiet, kontrolują one uwalnianie
komórek jajowych z jajników i przygotowują organizm do prz
(more…)

Jeśli zapomniałaś wziąć tabletkę o swojej stałej porze, zrób to tak szybko jak to możliwe, a w następnych dniach postępuj normalnie (1 tabletka dziennie). Jeśli przypomniałaś sobie o tym dopiero następnego dnia, weź tego dnia 2 tabletki. Jeśli zapomniałaś o tabletkach przez 2 dni, weź 2 tabletki w dniu przypomnienia i 2 tabletki następnego dnia, tak żeby suma na te 4 dni wynosiła łącznie 4 tabletki. W przypadku zapomnienia o tabletkach przez dłuższy okres, należy skontaktować się lekarzem.

Niestety – jeśli zdarzyło się nam zapomnieć o tabletce i przekroczyłyśmy o co najmniej 12 godzin zwykły moment zażywania, nie mamy już gwarancji pełnej ochrony przed zajściem w ciążę i musimy do końca bieżącego opakowania stosować inne metody antykoncepcji (np. prezerwatywy). Szczególnie duże zagrożenie powoduje pominięcie kilku tabletek z końca lub początku opakowania. Mniejsze ryzyko występuje przy tabletkach z ?środka" opakowania. Nie oznacza to jednak, że jeśli wydarzyło się nam wtedy zapomnieć, nie powinnyśmy się dodatkowo zabezpieczyć.

Minipigułki

Przy minipigułkach szczególnie ważne jest by brać je każdego dnia o tej samej porze. Jeśli zapomniało się o pigułce w całym dniu lub nawet przekroczyło zwykłą porę o więcej niż 3 godziny, należy wziąć pigułkę tak szybko jak się nam to przypomni, przy czym jednocześnie należy stosować inne metody antykoncepcji przez następne 2-3 dni.

 

 

 

(more…)

Antykoncepcją nazywa się
wszystkie dobrowolne sposoby zapobiegania zapłodnieniu lub rozwojowi ciąży.
Celem antykoncepcji jest zapewnienie partnerom kontroli nad płodnością.

Stosuje się wiele metod
zapobiegania ciąży. Można podzielić je w następujący sposób:

– antykoncepcja hormonalna

– metody mechaniczne

– metody chemiczne

– metody naturalne

Antykoncepcja hormonalna

– pigułki

– wkładki hormonalne

– plastry hormonalne

– zastrzyki hormonalne

Metody mechaniczne

– prezerwatywy

– wkładki wewnątrzmaciczne

– kapturek naszyjkowy

– gąbka dopochwowa

– diafragma (błona dopochwowa)

Metody chemiczne

– środki plemnikobójcze (globulki, kremy, pianki, żele dopochwowe)

Metody naturalne

– kalendarzyk małżeński

– metoda termiczna

– metoda Billingsów (obserwacji
śluzu)

 

Do metod zmniejszających ryzyko
zajścia w ciążę zalicza się również stosunek przerywany.

(more…)

Ucho środkowe to mała przestrzeń znajdująca się za błoną bębenkową. W skład ucha środkowego wchodzą: jama bębenkowa, kosteczki słuchowe, trąbka słuchowa i jamy oboczne. Zadaniem ucha środkowego jest przewodzenie i wzmocnienie fal dźwiękowcych wędrujących do ucha wewnętrznego. Ucho środkowe może ulec zakażeniu przez bakterie chorobotwórcze, takie jak gronkowce czy
paciorkowce, które wywołują zapalenie ucha
środkowego. Jest to najczęstsza choroba tego narządu.

Zapalenie ucha środkowego zdarza się zarówno u dzieci jak i
u osób dorosłych. Choroba ta może być następstwem:

• nurkowania,
• urazu błony bębenkowej,
• zapalenia migdałków (angina),
• zapalenia zatok obocznych nosa,
• uporyczywego kataru.

W przypadku zapalenia ucha środkowego wypływa z niego płyn zawierający ropę lub ropę
wraz ze śluzem. Choroba rozpoczyna się bólem ucha, uczuciem pełności i szumem w uchu. Jednocześnie następuje pogorszenie słuchu. Ból na początku choroby pojawia się co jakiś czas i jest rwący. Wraz z rozwojem choroby ból staje się ciągły i bardzo dokuczliwy. Jednocześnie temperatura ciała ulega podwyższeniu,
u dzieci osiągając nawet 40°C.

Zapalenie ucha środkowego wymaga intensywnego leczenia i konsultacji u laryngologa.

Nie leczene zapalenie ucha środkowego może przejść w stan
przewlekły, który co jakiś czas może ulegać zaostrzeniu. 

Jeśli pojawiają się niepokojące objawy należy jak
najszybciej udać się do laryngologa. Powikłaniami choroby mogą być: zapalenie
opon mózgowych, zapalenie zatok, a nawet utrata słuchu w chorym uchu.

(more…)

Choroba św. Walentego czy epilepsja to inne nazwy padaczki. Jest najczęstszą chorobą układu nerwowego. U większości chorych ujawnia się już przed 20 rokiem życia.

Choroba ma charakter napadowy. Napady padaczki mogą być wywołane przez:

– urazy mózgu

– stany gorączkowe

– światło, np. z gry komputerowej czy podczas naturalnego migotania monitora komputera, a także zbyt szybkie przejście z ciemnego miejsca w dobrze oświetlone słońcem

– przemęczenie organizmu i zbyt mała ilość snu

– dojrzewanie i miesiączka

– zmniejszona zawartość dwutlenku węgla i zbyt małe stężenie cukru we krwi.

Napad padaczkowy jest wynikiem chwilowych zaburzeń czynności mózgu. Chory zwykle traci przytomność i nagle pada na ziemię. Dochodzi do wyprężania kończyn i tułowia, czasami przygryzienia języka, zamknięcia ust tzw. szczękościsku, ślinotoku, zsinienia spowodowanego chwilowym brakiem oddychania. Często chory oddaje bezwiednie mocz lub kał. Napad padaczki trwa od kilkanastu sekund do nawet kilku minut, po czym następują rytmiczne drgawki kończyn i tułowia, utrzymujące się do 5 min. Zdarzają się także napady bez pojawienia się drgawek, z chwilowymi zaburzeniami świadomości chorego, który np. powtarza kilka razy tę samą czynność przed i po napadzie.

(more…)

Jednym z problemów nastolatków jest trądzik tzw. młodzieńczy. W ostatnich latach coraz częściej stwierdza się również typowe zmiany trądzikowe u osób w wieku ok.
(more…)