Należy szczególnie pamiętać o tym, że kontakt z opiekunem to pierwsza lekcja miłości dla niemowlęcia, jego pierwsza próba nawiązania prawdziwego związku, która pozostanie dla niego trwałym wzorcem, kiedy zacznie wchodzić w inne uczuciowe związki w życiu. Kontakt uczuciowy między rodzicami, a dzieckiem może nawiązać się już w pierwszej chwili. Jeśli otworzy się fale emocji, jaką budzi maleńki człowiek, z pewnością uda się nawiązać z nim psychiczną więź. Z takiego uczucia rozwija się głębokie przywiązanie, które jest wynikiem komunikacji – wprawdzie dziecko jeszcze nie mówi, ale używa szerokiego zakresu sygnałów do komunikacji z otoczeniem.
Należy to pielęgnować; aktywne zajmowanie się dzieckiem, układanie go w porze czuwania tak by cały czas widziało opiekuna, przytulanie – to wszystko jest opowiadaniem dziecku o dorosłym świecie w zamian, za co ono opowiada nam o sobie.
Zdolności komunikacyjne dziecka rozwijają się bardzo dynamicznie, już dwumiesięczne dziecko rozumie, że uśmiech daje uśmiech i poznaje zasadę: ?zacznij płakać, a przyjdą". Mimo, że wcześniej płakało instynktownie; teraz uczy się przewidywać i wywoływać reakcje opiekunów. W wieku 4 – 5 miesięcy dziecko zaczyna płakać celowo, ponieważ odkrywa, że tym może przykuć naszą uwagę, co jest skokiem intelektualnym o wielkim znaczeniu. Wkrótce po tym eksperymentuje z innym dźwiękami, kiedy chce wywołać reakcje rodziców. Z kolei wspomniany uśmiech 2-3 miesięcznego dziecka jest specyficznym przejawem zachowania społecznego, świadczącym o tym, że dziecko zdolne jest do wymiany społecznej. Uśmiech jest również odpowiedzią na postępowanie dorosłych oraz przejawem dokonującego się rozwoju emocjonalnego dziecka, kształtującej się zdolności do nawiązywania kontaktów i wymiany uczuć.
Półroczne niemowlę ciekawe jest już każdego dźwięku. Ile rozumie z tego, co się do niego mówi – nie wiadomo. Wiadomo natomiast, że w tym wieku zaczyna chłonąć dźwięki, rytmy, modulację i intonację głosu – im więcej słyszy i im wyraźniej się do niego przemawia, tym lepiej. Rozmowa z półrocznym dzieckiem jest niesamowitym przeżyciem, nigdy później nie trafia się taki słuchacz.
W każdym etapie rozwoju potrzebne jest dziecku poczucie bezpieczeństwa i pewności, które opiekunowie mogą mu zapewnić poprzez konsekwentne postępowanie – nie należy wprowadzać reżimu snu i czuwania, potrzebne jest stworzenie atmosfery, w której dziecko będzie miało pewność, że zostanie nakarmione, przewinięte i będzie mu ciepło, a jego świat pełen będzie inspirującej uwagi, samo będzie mogło aktywnie uczestniczyć w kontaktach z innymi ludźmi. W gruncie rzeczy to najlepszą i najbardziej inspirującą zabawą jest po prostu mówienie do dziecka i wymiana uśmiechów.
Szczególnie polecamy serię artykułów opisujących kolejno każdy miesiąc rozwoju psychofizycznego dziecka. Sprawdź na którym etapie jest Twoje dziecko. (patrz: w dziale Dziecko).