Blog

Dur wywołuje bakteria Rickettsia. Jeśli jest to Rickettsia prowazekii

źródłem zakażania może być człowiek, wesz odzieżowa (rzadziej głowowa).

Bakterie znajdują się w kale wszy i są wcierane w skórę poprzez drapanie. Choroba

powoduje zmiany w naczyniach krwionośnych, sercu, układzie nerwowym i

gruczołach dokrewnych (wydzielają hormony). Po około 2 tygodniach od zarażenia

pojawiają się dreszcze, wysoka gorączka i bóle głowy.

[[OPENX]]

Obecne są także nudności i wymioty. Twarz staje się czerwona i obrzęknięta. Po około 5 dniach od

wystąpienia tych dolegliwości u chorego pojawia się drobna wysypka, w postaci

plam lub grudek. Najczęściej pojawia się na brzuchu, klatce piersiowej i w

okolicach zgięcia łokcia. Jednocześnie zarażona osoba ma omamy, jest znacznie

osłabiona. Choroba trwa około 1,5 miesiąca. Po jej przebyciu człowiek uzyskuje

stałą odporność. Drugi typ choroby wywołuje bakteria Rickettsia typhi. Źródłem zakażenia jest szczur lub inne małe

gryzonie, a bakterię przenosi pchła szczurza.

Leczenie

zawsze powinno przebiegać w szpitalu zakaźnym. Zapobieganie polega na

utrzymywaniu higieny osobistej, izolacji chorych.

(more…)

Zapalenie wyrostka robaczkowego może zdarzyć się w każdym wieku. Najczęściej występuje

między 20 a 30 rokiem życia. Przyczynami zapalenia mogą być pasożyty, bakterie lub ucisk

wyrostka, gdy jest nieprawidłowo ułożony. Ryzyko choroby zwiększa się u osób, u których ostatnio

rozpoznano zakażenie tasiemcem lub wirusową infekcję przewodu pokarmowego.

[[OPENX]]

Jak rozpoznać zapalenie wyrostka robaczkowego? W czasie gdy

rozwija się infekcja, wyrostek staje się obrzęknięty i stopniowo wypełnia się

ropą. Ból początkowo pojawia się w górnej części brzucha. Po kilku godzinach

chory czuje go po prawej stronie, już w dolnej partii brzucha. Ból nasila się

podczas kaszlu i ruchów. Dodatkowo występują wymioty i wysoka temperatura,

nawet do 38°C. Charakterystycznym objawem jest nasilanie się bólu przy

przyciąganiu prawej nogi do tułowia a także po ucisku w okolicach wyrostka tzw.

objaw Blumberga. Zapalenie wyrostka robaczkowego potwierdza się badaniem krwi.

Zwykle wymaga ono wykonania appendektomii czyli usunięcia wyrostka przez

chirurgów.

Powikłaniami zapalenia wyrostka mogą być zapalenie otrzewnej

i żyły wrotnej, a także pojawienie się przepukliny w bliźnie pooperacyjnej.

(more…)

Kamica żółciowa jest to choroba polegająca na obecności tzw. złogów w pęcherzyku żółciowym. Jest on fizjologicznym zbiornikiem żółci niezbędnej w trawieniu tłuszczy. Pojawienie się kamicy jest następstwem zaburzeń w tzw. litogeniczności żółci. Żółć jest roztworem, który składa się z trzech równych składników: kwasów żółciowych, fosfolipidów i cholesterolu. Zaburzenia stężenia przynajmniej jednego ze składników powoduje wytrącanie się kamieni żółciowych.

Najczęściej kamienie żółciowe powstają u:

• ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Dzieje się tak, gdy kurczący się pęcherzyk żółciowy w trakcie spożywania soczystego posiłku zostaje zablokowany przez obecny w nim kamień, powodując niedokrwienie i zapalenie.
• żółtaczki mechanicznej, w wyniku przedostania się złogów do głównych dróg żółciowych blokując odpływ z nich żółci.
• ostrego zapalenia trzustki, kiedy kamienie blokują nie tylko drogi żółciowe, ale również trzustkowe powodując samotrawienie trzustki. Jest to bardzo groźne powikłanie kamicy.
• nowotworu pęcherzyka żółciowego, spowodowanego długotrwałym przebywaniem kamieni w pęcherzyku.

Leczenie

Jedyną skuteczną metodą leczenia kamicy pęcherzyka żółciowego jest cholecystektomia. Stosowane rozpuszczanie złogów za pomocą różnych olei jak również tzw. rozkruszanie kamieni wysoką energią z zewnątrz, skuteczne w kamicy nerkowej, niestety nie mają racji bytu w kamicy żółciowej (ze względu na zaburzoną motorykę pęcherzyka żółciowego).

Cholecystektomia jest to usunięcie pęcherzyka żółciowego, który zawiera tzw. złogi (kamienie). Wykorzystuje się tą metodę w stanach przewlekłego lub ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego spowodowanego powikłaną kamicą żółciową.

Laparoskopia

Aktualnie, gdy to tylko możliwe, operuje się laparoskopowo ostre i przewlekłe zapalenia pęcherzyka żółciowego. Powoli do przeszłości odchodzi dawniej często stosowane operacja na otwartej jamie brzusznej.

W cholecystektomii laparoskopowej wykonuje się trzy, ewentualnie cztery nacięcia w powłokach jamy brzusznej szerokości ok. 1-2 cm. Jedno zasadnicze nacięcie w okolicy pępka służy do wprowadzenia kamery, a w końcowym etapie do usunięcia pęcherzyka.

Kolejne zwykle, mniejsze nacięcia służą do wprowadzenia mikronarzędzi, przy pomocy których wykonuje się zabieg lub osłania się sąsiednie narządy. Jest to proste, ponieważ obraz w jamie brzusznej jest powiększony.

W metodzie laparoskopowej można wykonać cholangiografię śródoperacyjną, czyli wykonać prześwietlenie dróg żółciowych.

Przeciwwskazania do wykonania laparoskopii

Wcześniej, gdy ta metoda operacji była wprowadzana, przeciwwskazań było wiele, ale obecnie nie ma przeciwwskazań.

Wskazania do laparoskopii

Aktualnie starszy wiek czy otyłość jest wskazaniem pierwszoplanowym do usunięcia kamieni żółciowych metodą laparoskopową. Kiedyś były one względnym przeciwwskazaniem. Uważa się, że również pacjent starszy czy otyły ma mniej powikłań po operacji laparoskopowej niż po operacji tradycyjnej. Zdecydowanie rzadziej występują zapalenia płuc, czy tzw. rozejście się rany pooperacyjnej, które wymagają powtórnego szycia i przedłużonego pobytu w szpitalu. Pacjent po operacji laparoskopowej zdecydowanie szybciej wychodzi ze szpitala (np. po 3 dniach) i może powrócić do pracy zawodowej praktycznie już po tygodniu.

W żółtaczce i kamicy tzw. przewodowej przed lub po zabiegu laparoskopowym wykonuje się usunięcie złogów za pomocą specjalnego gastroskopu, również bez konieczności rozległej operacji. Tak więc technika rozwiązuje wiele problemów związanych z obecnością złogów w pęcherzyku i drogach żółciowych

Opracował Andrzej Popow

Specjalista chirurg

Hajnówka, ul.3-go Maja 59

tel.: 604570979

http://www.popow.com.pl/

(more…)

U około połowy ludzi, cierpiących na depresję, choroba ta nigdy nie
zostaje rozpoznana.
(more…)

Depresja

Depresja
jest zaburzeniem psychicznym, którego objawy można podzielić na
cztery grupy:

(more…)

Mania
to zaburzenie psychiczne o charakterze afektywnym. Opisują ją cztery zestawy
symptomów:

Mania
jako samodzielnie zaburzenie występuje bardzo rzadko. Zazwyczaj pojawia się na
przemian z epizodami depresyjnymi – zwana jest wówczas zaburzeniem dwubiegunowym.

(more…)

Należy do dziecięcych, wirusowych chorób zakaźnych. Kilka lat temu w Polsce wprowadzono obowiązkowe szczepienia przeciwko różyczce. Jest niebezpieczna dla kobiet w ciąży, ponieważ może spowodować uszkodzenie płodu.

[[OPENX]]

Różyczka jest wysypkową chorobą zakaźną wieku dziecięcego z reguły o łagodnym przebiegu. W razie wystąpienia zakażenia we wczesnym okresie ciąży może dojść do uszkodzenia płodu. Czynnikiem wywołującym różyczkę jest wirus RNA. Rezerwuarem wirusa jest chory człowiek, a materiałem zakaźnym wydzielina z jamy nosowo-gardłowej. Zakażenie przenosi się drogą kropelkową lub przez bezpośredni kontakt z materiałem zakaźnym. Okres, w którym osoba chora może zarażać otoczenie wynosi 14 dni, 6-7 dni przed i do 8 dni po ujawnieniu się objawów infekcji. W Polsce po wprowadzeniu obowiązkowej szczepionki liczba zachorowań na różyczkę z roku na rok maleje.

Rozwój objawów

Okres wylęgania różyczki wynosi przeciętnie 17 dni. U dorosłych pojawiają się wówczas objawy zwiastunowe zakażenia: złe samopoczucie, bóle mięśniowo-stawowe, bóle głowy, zapalenie spojówek, powiększenie węzłów chłonnych. U dzieci pierwszym objawem jest często wysypka. Bladoróżowa, drobnoplamista wysypka pojawia się początkowo na czole i twarzy a następnie w ciągu 24 godzin rozprzestrzenia się na tułów i kończyny. Stwierdza się nieznacznie podwyższoną temperaturę ciała oraz powiększenie węzłów chłonnych. Zmiany skórne ustępują po 1-5 dniach nie pozostawiając śladów. W przebiegu różyczki zdarzają się powikłania: zapalenia stawów, skaza krwotoczna i bardzo rzadko zapalenie mózgu.

Szczepienia

Nie ma leczenia przyczynowego różyczki. Szczepienie przeciwko różyczce do 24 h od narażenia na zakażenie może uchronić, lecz nie zawsze uchroni, przed zachorowaniem.

W Polsce szczepi się dzieci przeciwko różyczce w wieku 13-15 miesięcy razem ze szczepieniem przeciwko odrze i śwince. Dawki przypominające powinne być podawane co 5-7 lat. Szczególne wskazania do immunizacji mają kobiety w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujące ciążę, które nie były szczepione na różyczkę. Po podaniu szczepionki taka kobieta nie powinna zachodzić w ciążę przed upływem 3 miesięcy od szczepienia.

(more…)

Prowadzenie porodu. Pozycje wertykalne.

(more…)

Termin ten oznacza grupę chorób powodujących dolegliwości stawów

i mięśni w tym ich sztywność, ograniczenie ruchu czy ból. Innymi objawami są osłabienie,

wysoka temperatura, utrata masy ciała. Zdarzają się również nocne poty czy

uczucie rozbicia.

Pod nazwą reumatyzm rozumiemy m.in. reumatoidalne zapalenie

stawów, zesztywniejące zapalenie stawów kręgosłupa, zespół Reitera (choroba

wywołana zakażeniem bakterią Chlamydia trachomatis) czy młodzieńcze zapalenie

stawów i kości, itp.

[[OPENX]]

Ryzyko wystąpienia reumatyzmu podwyższone jest po przebyciu

chorób wywołanych przez wirusy czy bakterie, np. po anginie. Niewyleczone prawidłowo

zapalenie ucha czy gardła może po latach objawić się porannymi dolegliwościami stawów.

Na zachorowanie wpływa także czynnik genetyczny. Im więcej osób w rodzinie

choruje na którąkolwiek z chorób zaliczanych do reumatycznych, tym większe

prawdopodobieństwo, że choroba dotknie i nas. Ważny jest także układ

odpornościowy człowieka. Jego komórki mogą zacząć atakować nasz organizm

prowadząc do tzw. choroby autoimmunologicznej wpływającej na naszej stawy.

Aby uniknąć schorzeń reumatycznych w podeszłym wieku należy już

wcześniej zadbać o swoją dietę, prawidłową masę ciała i odpowiednią aktywność

fizyczną (np. poprzez regularne uprawianie sportów nieobciążających stawów np.

pływanie). Ważne jest także, aby nie przeciążać kręgosłupa, spać na twardym

podłożu i unikać dźwigania ciężkich rzeczy.

Leczenie reumatyzmu powinno składać się na dietę,

rehabilitację, psychoterapię i chirurgiczną korekcję zniekształceń.

(more…)

Koklusz, inaczej krztusiec, kiedyś był jedną z naczęstszych chorób dziecięcych, a obecnie należy do najrzadszych w związku z powszechnymi szczepieniami przeciwko tej chorobie. Wywołuje go bakteria Bordetella pertussis przenoszona przez kontakt z rzeczami chorego

(ubrania, pościel) a także drogą kropelkową, przez ślinę czy wydzieliny z nosa, np. podczas

kichania czy mówienia. Pierwszych objawów należy

spodziewać się w przybliżeniu po tygodniu od momentu zarażenia.

[[OPENX]]

Początkowo choroba objawia się jak pospolite przeziębienie:

katarem i stanem podgorączkowym, około 37°C. Po około 2 tygodniach pojawiają się napady

uporczywego kaszlu, a po nim głębokie, świszczące wdechy, które rodzice opisują najczęściej jako "pianie

koguta" czy zanoszenie się. Ataki kaszlu są bardzo silne, występują głównie w nocy i są dla dziecka dużym wysiłkiem. Dziecko ma wówczas

kłopoty z oddychaniem, czasami może nawet sinieć. Często pojawia się u chorego

odruch wymiotny i wykrztuszanie gęstej, ciągnącej się wydzieliny. Objawy te

utrzymują się przez około 1,5 miesiąca. Powrót do całkowitego zdrowia po

przebytej chorobie (od ustąpienia kaszlu) trwa około miesiąca.

Chorobie można zapobiegać przez szczepienia ochoronne (obowiązkowe

w 2, 3, 5 i ok.16 miesiąca życia). Po przyjęciu szczepionki odporność na krztusiec

utrzymuje się przez około 20 lat. Nieleczony koklusz może być groźny dla

człowieka, powoduje bowiem trwałe uszkodzenie płuc, powtarzające się zapalenia

oskrzeli, zapalenie ucha środkowego, groźne zapalenie płuc. Choroba atakując osoby starsze przebiega u

nich spokojniej i łagodniej.

(more…)