Author: admin-okI7mziR

Chorobę wywołuje wirus, którym zarazić można się poprzez
kontakt z chorą osobą. Przenoszony jest drogą kropelkową czyli podczas kichania
czy kaszlu. Odra jest typową zakaźną chorobą wieku dziecięcego. Dotyka głównie
dzieci z obniżoną odpornością, niedożywionych, z wadami serca i niemowląt. Chory
może zakazić osoby w jego otoczeniu począwszy od wystąpienia u niego pierwszych
objawów odry, aż do czwartego dnia po ustąpieniu wysypki.

Przebieg choroby wygląda następująco:

• Choroba rozpoczyna się katarem, bólem gardła, zapaleniem spojówek, gorączką, męczącym i suchym kaszlem.
• Pojawia się światłowstręt, obrzęk twarzy,
  wysypka na podniebieniu i białe plamki na wewnętrznej stronie policzków.
• Twarz
  dziecka wygląda jakby płakało przez dłuższy czas.
• Po 4-5 dniach zwykle rozpoczyna
  się charakterystyczna dla odry wysypka. Szerzy się od miejsca za uszami poprzez
  czoło, twarz, szyję aż do kończyn. Początkowo grube plamy zlewają się w całość,
  później powodują łuszczenie się skóry.
• Wraz z pojawieniem się plam następuje
  wzrost temperatury ciała i powiększenie się węzłów chłonnych. Opadająca
  temperatura jest sygnałem, że choroba dobiega końca.

Powikłania

Najczęstszymi powikłaniami odry są: zapalenie ucha środkowego, zapalenie
płuc, zapalenie mózgu, rzadziej zapalenie krtani i tchawicy. Ich pojawienie się jest sygnalizowane poprzez
ponowne podniesienie się temperatury ciała.

Leczenie

Leczenie odry nie wymaga stosowania
antybiotyków (ponieważ jest to choroba wirusowa). Chore dzieci należy izolować.

W przypadku wystąpienia u dziecka objawów sugerujących odrę należy się skontaktować z pediatrą albo lekarzem pierwszego kontaktu.

Szczepienia

Szczepienia przeciwko odrze są obowiązkowe. W związku z tym choroba obecnie jest coraz rzadsza.

(more…)

Dlaczego warto
jeść jajka?

(more…)

Nasz wewnętrzny zegar biologiczny jest regulowany przez szyszynkę, która przetwarza informacje związane z natężeniem oświetlenia i reguluje biologiczne rytmy w naszym organ
(more…)

Nazwa choroby pochodzi od greckiego słowa "schizo", czyli "rozczepiam".

(more…)

Czym jest orgazm?

Orgazm,
zwany również ?szczytowaniem", jest kulminacyjnym momentem stosunku płciowego.
Towarzyszy mu silne uczucie rozkoszy oraz szereg zmian fizjologicznych, które
zachodzą w czasie trwanie całego aktu seksualnego.

Zarówno
u kobiet jak i mężczyzn stosunek płciowy przebiega w czterech fazach, z których
pierwsze dwie są ?przygotowaniem" do osiągnięcia szczytowania. Pierwsza to faza
pożądania i pobudzenia erotycznego (zwana popularnie ?grą wstępną"),
zapoczątkowana przez bodźce zmysłowe: wzrokowe (szczególnie u mężczyzn),
dotykowe, zapachowe, słuchowe, a także fantazje i wyobrażenia. W fazie tej dominują
reakcje fizyczne (wzwód członka, zwilgotnienie pochwy), a jej efektem jest
pełna gotowość do rozpoczęcia stosunku. Faza kolejna to plateau, kiedy podniecenie utrzymuje się na dość wysokim, stałym
poziomie, a której następstwem jest faza trzecia – orgazm. Po nim z kolei
rozpoczyna się rozluźnienia mięśni i odpływ krwi z narządów płciowych. Jest to
sygnał rozpoczynający ostatni etap stosunku seksualnego – odprężenie.

Orgazm: przebieg

Ale
skupmy się na tym zaledwie kilku-kilkunastosekundowym intensywnym uczuciu
rozkoszy fizycznej, jakim właśnie jest orgazm. W
sensie czysto fizjologicznym jest on reakcją całego organizmu na podniecenie i
napięcie seksualne. U mężczyzn celem biologicznym orgazmu jest wytrysk
nasienia, u kobiet właściwie nie ma celu biologicznego, ponieważ zdolność
kobiety do zapłodnienia nie jest uzależniona od przeżycia orgazmu. Ułatwia on
jednak zajście w ciążę, w wyniku rytmicznych i mimowolnych skurczów mięśni
pochwy, które ?zasysają" plemniki do macicy. Ponadto w trakcie szczytowania
znacznemu przyspieszeniu ulega akcja serca i wzrasta ciśnienie krwi. W efekcie tego
ludzie często przeżywający orgazm rzadziej zapadają na chorobę wieńcową. U
kobiet stymulacja pochwy i szyjki macicy znosi próg bólu o 75 proc., a
przyjemność seksualna działa podobnie do morfiny. W czasie orgazmu wydzielana
jest też w dużej ilości oksytocyna – hormon przywiązania, który wzmaga u
partnerów poczucie wzajemnej bliskości, a po stosunku ma działanie
uspokajające, zapewniając spokojny i mocny sen. Kobiecemu orgazmowi towarzyszy
również szereg innych reakcji fizjologicznych: skóra ulega zaczerwienieniu
(tzw. rumieniec seksualny), następuje stwardnienie brodawek i obrzmienia ich
otoczek, wzrasta napięcie mięśni kończyn – palce rąk i nóg mogą wykonywać
nieskoordynowane ruchy chwytne, na twarzy mogą pojawiać się niekontrolowane
grymasy. Kobiety często opisują orgazm jako falę ciepła zalewającą całe ich
ciało, doznanie zupełnie je obezwładniające, a nawet sprawiające, że tracą
kontrolę nad swoim ciałem i zachowaniem (okrzyki, jęki, drapanie czy gryzienie
partnera).

U
mężczyzn w trakcie orgazmu nie występuje takie bogactwo przeżyć. W momencie
uniesienia następuje pompowanie nasienia do cewki moczowej, co wywołuje
wrażenie ciepła i pulsowania członka i prostaty. Następnie cewka rozszerza się
i przepływające przez członek nasienie jest zwykle najprzyjemniejszą fazą
orgazmu. Na koniec dochodzi do wytrysku nasienia na zewnątrz. Ponadto mężczyźni
zdecydowanie rzadziej od kobiet są w stanie przeżywać w czasie jednego stosunku
kilka orgazmów, gdyż po orgazmie występuje u nich okres refrakcji, czyli niewrażliwości na bodźce, którego rezultatem jest
niezdolność do osiągnięcia kolejnej erekcji i szczytowania. Są zmuszeni do
odprężenia i zrelaksowania się, aby zregenerować wyczerpane siły.

O typach orgazmu

Jest jeszcze jedna istotna różnica między orgazmem
przeżywanym przez kobiety i mężczyzn. Otóż panie mogą osiągać kilka typów
orgazmów: łechtaczkowy (najczęstszy i najłatwiejszy do osiągnięcia, powstaje
wskutek stymulacji łechtaczki), pochwowy (dłuższy, mniej gwałtowny, ale głębszy
od łechtaczkowego), orgazm punktu G (osiągany poprzez stymulowanie punktu G,
usytuowanego na przedniej ściance pochwy, około 5 cm od wejścia), czy też
orgazm cewki moczowej (czyli punku U leżącego około 2,5 cm od wejścia do pochwy,
na jej przedniej ściance), podczas gdy mężczyźni są zdani jedynie na jeden jego
rodzaj.

I chociaż to częściej kobiety mają problem z osiągnięciem
uniesienia podczas zbliżeń seksualnych (jak pokazują badania w Polsce około ? kobiet ma problem z jego osiągnięciem), to
różnorodność i siła tego doznania wydaje się być warta wspólnych partnerskich
poszukiwań i ćwiczeń aż do osiągnięcia upragnionego celu, aby ?ziemia zadrżała,
a świat zawirował".

Alicja
Kladamicza

(more…)

Bakteriami salmonelii możemy zarazić się
spożywając zakażone produkty. Salmonella może znajdować się także w wodzie.
Najczęściej przyczyną zatrucia jest mięso i przetwory mięsne, mleko i jaja
kacze. Bakterie mogą także znajdować się w wyrobach garmażeryjnych i lodach.

Po czym rozpoznać, że zaraziliśmy się salmonellozą?
Początkowo pojawiają się nagłe bóle głowy, dreszcze i podwyższona temperatura. Zatrucie tą bakterią może powodować także nudności i wymioty. Bóle brzucha i
biegunka są późniejszymi objawami salmonellozy. Nasilenie i przebieg choroby są
bardzo różnorodne i zależą od indywidualnej wrażliwości danej osoby. Część chorych
reaguje na zakażenie bardzo wysoką gorączką i częstymi wymiotami, inni jedynie
stanem podgorączkowym i mdłościami. Zwykle po 2-3 dniach objawy choroby
ustępują. Przypadki śmierci z powodu salmonellozy są nieliczne.

Aby zapobiec zakażeniu należy spożywać produkty tylko ze
znanego źródła. Mięso czy mleko, które nie zostaje poddawane regularnym
badaniom, może stać się powodem zarażania. Ponado pamiętać powinniśmy o dokładnym myciu jajek
przed spożyciem. Dla bezpieczeństwa lepiej też nie spożywać ciastek
i ciast z kremem podczas upałów.

(more…)

Inną nazwą choroby jest wirusowe zapalenie wątroby (WZW). W
zależności od wirusa który ją wywołuje wyróżnia się WZW typu A, B i C.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A (inaczej choroba brudnych
rąk) wywoływane jest przez zakażeniu wirusem HAV. HAV wydalany jest z kałem osoby
chorej. Do zakażenia dochodzi po spożyciu skażonej żywności lub wody.

WZW typu B zarazić
się możemy poprzez krew, płyny ustrojowe lub preparaty krwiopochodne.
Najczęstszą drogą przenoszenia wirusa są zainfekowane igły. WZW typu B należy
do jednych z najczęstszych zakażeń w szpitalach. Wirus może być przekazywany także
z matki na dziecko podczas porodu. Typ C żółtaczki przenoszony jest przez krew
i w trakcie stosunków płciowych.

Pojawienie się gorączki, utraty apetytu, zażółcenie skóry oraz ciemny mocz i jasne stolce – wszystko to może wskazywać na żółtaczkę. Jaki rodzaj wirusa ją wywołał, rozstrzygają badania specjalistyczne (np. badania krwi).

Przebieg żółtaczki typu B jest o wiele cięższy.
Powikłaniami choroby są marskość wątroby i rak
wątroby. Czasami dochodzi do śmierci.

W ciężkich przypadkach żółtaczki B i C zalecana jest immunoterapia.
Zalecane jest także leżenie w łóżku, odpowiednia dieta oraz unikanie alkoholu. Leczenie
takie prowadzi lekarz specjalista.

Przed zachorowaniem może uchronić nas zaszczepienie się przeciwko wirusom A i B.

(more…)

Pod pojęciem wytrysk przedwczesny kryje się niezdolność do
opóźnienia wytrysku wystarczającego do uzyskania satysfakcji z gry miłosnej. I
tak wytrysk może nastąpić przed lub tuż po rozpoczęciu zbliżenia płciowego. Ponadto
może się to także zdarzyć w stanie erekcji członka, która jednak nie jest
wystarczająca do rozpoczęcia stosunku.

Omawiane zaburzenie stanowi dość poważny problem społeczny.
Zakłada się, że może doskwierać nawet co trzeciemu Polakowi. Co zatem powinno
zwrócić szczególną uwagę? Znamienne jest występowanie wytrysku wbrew woli
mężczyzny i niezgodnie z jego pragnieniem. Umiejętność kontroli nie jest
wrodzona i trzeba się tego nauczyć.

Za diagnostyczną uznaje się obecność
problemu podczas kontaktów ze stałą partnerką. Pojawianie się rzeczonego w
trakcie spółkowania z nową partnerką, współżycia po dłuższej przerwie lub
stosunkowo rzadkiego oraz w mało intymnej atmosferze uznaje się za zgodne z
normą.

Odruch wytrysku przedwczesnego może łatwo ulec utrwaleniu.
Taki mężczyzna wstydzi się problemu i ucieka od niego. Po przerwie sytuacja
powtarza się w trakcie kontaktów z kolejnymi partnerkami.

Wyróżnia się kilka typów omawianej dysfunkcji:

Problemy z przedwczesnym wytryskiem mają zarówno podłoże
biologiczne jak i psychiczne. Wśród tych pierwszych należy wymienić
nadwrażliwość żołędzi członka na tle neurogennym, a także przewlekłe zapalenie
gruczołu krokowego (co u starszych mężczyzn może prowadzić do zaburzenia o
charakterze wtórnym).

Nie bez znaczenia jest także zbyt krótkie wędzidełko
żołędzi członka (jednak można to skorygować w czasie dość krótkiego zabiegu
chirurgicznego). Przedwczesny wytrysk może być również spowodowany zmianami
pooperacyjnymi oraz chorobami takimi jak cukrzyca bądź miażdżyca.

Jeśli chodzi o sferę psychiczną, to za czynniki istotne
uważa się błędy w sztuce miłosnej, zaburzone relacje partnerskie czy
nieprawidłowe postawy wobec kobiet. Swoje robią też wszelakiej maści lęki,
kompleksy (np. małego członka), neurotyzm (stan napięcia, pobudzenia),
hipochondria oraz depresja.

Do przyczyn zaburzenia zalicza się również rygoryzm
religijny, poczucie winy i uwarunkowania masturbacyjne (pośpiech, lęk przed
przyłapaniem, wstyd).

Leczenie przynosi nad wyraz dobre efekty. W farmakoterapii stosuje się leki
przeciwdepresyjne (mają efekt uboczny w postaci opóźnienia wytrysku),
znieczulające żołądź członka (kremy, maści, żele z dodatkowym zaleceniem
stosowania prezerwatywy, aby środki te nie zadziałały również na kobietę),
przeciwlękowe oraz iniekcje z prostaglandyny w ciała jamiste. Wykonywane są
również zabiegi chirurgiczne w obrębie żołędzi. Pomocne okazują się także
metody treningowe (masturbacyjne oraz partnerskie), hipnoza, a także
psychoterapia.

MP

(more…)

Czym jest autyzm?

Autyzm to wczesnodziecięce zaburzenie rozwoju, które dotyczy

wielu dziedzin funkcjonowania: rozwoju języka, uwagi, kontaktu z innymi ludźmi,

sposobu spostrzegania otaczającego świata, ruchów dziecka. Diagnozowane jest

zazwyczaj między 1 a 2 rokiem życia.

[[OPENX]]

Według statystyk zaburzenie to dotyka od 2 do 5 dzieci na

1000, przy czym czterokrotnie częściej dotyka ono chłopców niż dziewczynki.

Dotychczas nie znaleziono jednoznacznej odpowiedzi na

pytanie, co jest przyczyną powstawania tego zaburzenia. Autyzm najprawdopodobniej

jest spowodowany więcej niż tylko jednym czynnikiem. Istnieje teoria, że

decydują czynniki biologiczne: głosi ona, że autyzm jest spowodowany uszkodzeniem

układu nerwowego w jego wczesnej fazie kształtowania się (neuroinfekcja, zatrucie metalami ciężkimi) lub dysfunkcjami owego

układu. Przeciwnicy tej teorii wskazują na wpływ czynników środowiskowych.

Według nich przyczyną pojawienia się autystycznych objawów u dzieci jest

otoczenie, a zwłaszcza nieumiejętne postępowanie rodziców wobec potomka.

Wreszcie cześć badaczy łączy działanie obu czynników – biologicznych i

psychologicznych w procesie powstawania autyzmu.

Co charakteryzuje osoby

autystyczne?

U osób oby dotkniętych autyzmem występują trzy grupy objawów:

W zależności od stopnia zaburzenia, u danego dziecka powyższe

objawy mogą w pojawić się w większym lub mniejszym nasileniu, mogą występować

także różne ich kombinacje. Dzieci z autyzmem mogą się całkowicie różnie

zachowywać: jedno, z mniejszym stopniem autyzmu, może okazywać tylko niewielkie

opóźnienie mowy i większe problemy w kontaktach ze środowiskiem, inne może mieć

przeciętnie lub ponadprzeciętnie rozwiniętą mowę, lecz mieć kłopoty z

wyobraźnią lub ze współuczestniczeniem w zabawach z rówieśnikami, jeszcze inne,

z większym stopniem autyzmu, może potrzebować pomocy w codziennych i

najprostszych sprawach, jak np. przejście przez ulicę lub zrobienie zakupów.

(more…)