Nadwzroczność

Zmysł wzroku jest dominującym i najlepiej wykształconym

zmysłem człowieka. To właśnie oczami odbieramy około 80 proc. wszystkich

informacji o otaczającym świecie. Ludzkie oko jest zbudowane tak, aby wszystkie

promienie, które wpadają do niego, były skupione w jednym miejscu. Czyli na

siatkówce. Powstaje wtedy wyraźny obraz, a my

nie mamy żadnych problemów z nawleczeniem nitki na igłę czy też

odczytaniem numeru nadjeżdżającego autobusu.

[[OPENX]]

Kiedy promienie wpadające do oka skupiają się poza siatkówką,

mówimy wówczas o nadwzroczności. Spowodowana jest ona zmniejszoną sprawnością układu optycznego, czyli tego, który

odpowiada za powstawanie obrazu. Przedmioty, które widzimy, są rozmazane. Osoba

z nadwzrocznością zazwyczaj widzi wyraźniej rzeczy znajdujące sie daleko, a

najwięcej dolegliwości odczuwa przy pracy z bliska np. czytając gazetę.

Nasilenie tej wady wzrasta razem z wiekiem jako skutek postępującego osłabienia

oka, zmniejszenia sprawności jednego z jego mięśni, a także obniżonej elastyczności

soczewki (czyli elementu oka, umożliwiającego skupianie promieni świetlnych).

Wadę tę wyrównuje się poprzez użycie okularów korekcyjnych

lub szkieł kontaktowych zawierających soczewki skupiające, które pomagają

"zebrać promienie" wpadające do oka na siatkówce.

Brak korekcji u młodych osób może prowadzić do powstania

innej wady wzroku tzw. zeza akomodacyjnego.