Jak zbierać?
Choć wycieczka do lasu sprzyja beztrosce, podczas grzybobrania trzeba przede wszystkim kierować się rozsądkiem.
- Zbierać wyłącznie gatunki dobrze znane, a w razie wątpliwości korzystać z atlasów.
- Korzystać z aktualnych źródeł wiedzy np. trujący krowiak podwinięty, zwany olszówką, do niedawna był masowo zbierany.
- Unikać owocników zbyt młodych, które nie mają dobrze wykształconych cech gatunkowych.
- Przy małej znajomości grzybów, w ogóle nie zbierać gatunków z blaszkami pod kapeluszem (do takich należy śmiertelnie trujący muchomor sromotnikowy).
- Pamiętać o tym, że smak grzyba nie świadczy o jego przydatności do spożycia. Smaczny nie znaczy bezpieczny dla zdrowia!
- Uważać na to, co zbierają i jedzą dzieci podczas spaceru po lesie.
- Traktować przyrodę z należnym jej respektem, a własną wiedzę z pokorą. Zatrucia zdarzają się nawet doświadczonym grzybiarzom.
- Transportować grzyby w przewiewnych koszach i łubiankach, a nie w foliowych torbach.
Nie warto ufać każdemu przydrożnemu sprzedawcy. Do spożycia nadają się tylko grzyby opatrzone przez uprawnionego klasyfikatora atestem.
W kuchni i na stole
Nawet, jeśli dostarczone do domu grzyby należą do gatunków uznawanych za jadalne, aby nie okazały się szkodliwe, trzeba je odpowiednio przygotować do spożycia.
- Unikać grzybów zaczerwionych (robaczywych) i przetrzymywanych długo w foliowych torebkach. Mogą zawierać toksyczne substancje.
- Nigdy nie spożywać grzybów na surowo!
- Przestrzegać przepisów kulinarnych nakazujących odmoczenie czy obgotowanie niektórych gatunków, jak np. opieńka miodowa.
- Spożywać wyłącznie świeże potrawy i unikać ich przechowywania, nawet w lodówce, ponieważ bardzo łatwo się psują.
- Nie podawać grzybów małym dzieciom i osobom starszym. Mogą okazać się dla nich szkodliwe.
W przypadku zatrucia
Wiadomo, łatwiej zapobiegać, niż leczyć. Jednak nie wszystkim udaje się uniknąć zatrucia. Świadczą o nim następujące objawy, pojawiające się od kilku do kilkunastu godzin po spożyciu potrawy:
- bóle brzucha,
- wymioty i/lub biegunka,
- silne pragnienie,
- skurcze mięśni i drgawki,
- zaburzenia pracy serca i układu krążenia,
- nadmierne podniecenie, odurzenia, zamroczenie, zaburzenia świadomości,
- utrata przytomności, śpiączka,
- silnie rozszerzone źrenice.
Jeśli po posiłku zawierającym grzyby pojawią się niepokojące objawy, trzeba jak najszybciej wezwać lekarza lub udać się do szpitala.
Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Bochni przed przybyciem lekarza zaleca:
- wypróżnienie żołądka poprzez wywołanie wymiotów i podanie osolonej wody. Nie wolno podawać mleka ani alkoholu,
- zabezpieczenie wymiocin oraz resztek potrawy grzybowej, ewentualnie obierzyn z grzybów, celem diagnostyki laboratoryjnej (rozpoznania grzyba, który wywołał zatrucie).
Należy jednak mieć na uwadze, że takie zabiegi w kilkanaście godzin po jedzeniu są już nieskuteczne, a dopiero wtedy pojawiają się objawy zatrucia najgroźniejszym z krajowych gatunków – muchomorem sromotnikowym.
Żeby grzyby dalej rosły
Grzyby to nie tylko składnik naszych potraw, ale także ważny element przyrody. Dlatego podczas grzybobrania należy się przestrzegać następujących zasad:
- owocniki delikatnie wykręcać z podłoża, a powstały otworek zasłonić ściółką, tak, aby grzybnia nie wyschła,
- nie niszczyć grzybów trujących, choć dla nas są szkodliwe, mogą być pokarmem dla innych organizmów,
- zapoznać się z listą gatunków chronionych i nie zbierać należących do nich owocników.
Małgorzata Libman
Biolog (i grzybiarz)
Leave a Reply